Ημερολόγιο: Η ευγενής τέχνη της επιβίωσης
Τι δε μας είπαν για το να γράφουμε ημερολόγιο
Θυμάμαι όταν ήμασταν μικρά παιδιά, έλεγαν στην κοινωνία όπου ζω: Τα κορίτσια γράφουν στο ημερολόγιο τους, οι άντρες μιλάνε με τους φίλους τους για τα προβλήματα τους. Αυτή η τόση μικρή φράση, και κοινωνικό στερεότυπο εν τέλει, είχε τεράστια επίδραση σε μια ολόκληρη γενιά. Ίσως όχι τόσο στην Gen Z, όσο στους Millenials.
Βλέπεις, το να γράφεις σε ημερολόγιο, είτε σε φυσικό χαρτί με λουκετάκι και στυλό, είτε στον υπολογιστή σε word, είτε απλώς σε μια εφαρμογή, είναι ένας πολύ καλός τρόπος να κάνεις πολλά πράγματα. Σαφώς δεν προορίζεται μόνο για 1 φύλο και είναι πανανθρώπινη ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας. Πάμε να τα δούμε όμως με τη σειρά:
Journaling: Η τέχνη της έκφρασης
Μέσω της γραφής, εκφραζόμαστε. Λέμε τα συναισθήματα μας. Και αυτό, μπορεί να γίνει απελευθερωτικό. Μπορεί να μας βοηθήσει στο να καταλάβουμε καλύτερα τον εαυτό μας, και να αποκτήσουμε insights και clarity που δεν θα είχαμε αν δεν γράφαμε στο ημερολόγιο.
Επίσης, σε έντονες καταστάσεις, είναι σαφώς πιο λειτουργικό και ήπιο να γράφεις αντί να είσαι αντιδραστικός σε άλλους ανθρώπους, που στην τελική δεν σου φταίνε σε τίποτα.
Μέσω της έκφρασης επίσης ψυχαγωγείσαι, γιατί μέσω έτοιμων templates μπορείς να δεις διάφορα στοιχεία για τον εαυτό σου, να χαλαρώσεις ή απλώς να ακολουθήσεις τη ροή.
Το γράψιμο σε αναπτύσσει
Οι μεγάλοι “guru” της αυτοβελτίωσης λέγανε: Να θέτετε στόχους. Σε χαρτί και στυλό. Και έτσι, θα τους πετύχετε. Εγώ θα έλεγα, να θέτετε στόχους. Όπου θέλετε. Αλλά αν είναι υλοποιήσιμοι, γραπτοί και ρεαλιστικοί, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτυχθείτε και να τους πετύχετε.
Άσε που το γράψιμο μπορεί να σε βοηθήσει να κάνεις εβδομαδιαία-μηνιαία reports και να δεις γιατί πάει κάτι σωστά ή λάθος, να δεις γιατί πάει κάτι κάπως και να βγάλεις περισσότερα συμπεράσματα εσύ ο ίδιος προσωπικά.
Το γράψιμο θεραπεύει
Αν πάσχεις από κατάθλιψη, διπολική διαταραχή ή PTSD, η πρώτη γραμμή βοήθειας είναι ένας ειδικός ψυχικής υγείας και αν χρειάζεται φαρμακοθεραπεία. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.
Όμως, το journaling μπορεί πραγματικά να ανακουφίσει το άγχος σου και το να σκέφτεσαι κάτι ξανά και ξανά, το λεγόμενο μηρυκασμό. Μπορεί να σε βοηθήσει να νιώσεις ανακούφιση και να σου δώσει κίνητρο ή μια ώθηση για να κάνεις κι άλλα πράγματα μέσα στη μέρα σου, αφού θα πεις: “Έκανα αυτό άρα μπορώ να κάνω και κάτι ακόμα”
Έχει σημασία το πού θα γράφεις;
Η αλήθεια είναι, πως όχι. Σημασία έχει να σου αρέσει εκεί που γράφεις και να εμπνέεσαι. Είτε είναι εφαρμογή, είτε σε word, είτε σε χαρτί και μολύβι
Και αν δεν μπορώ να γράψω/δεν το έχω με το γράψιμο
Καλή ερώτηση. Και πολύ εύστοχη. Η απάντηση είναι: Αν είσαι ακουστικός τύπος, ηχογράφησε τον εαυτό σου με ηχητικές σημειώσεις ή ηχητικά μηνύματα στον εαυτό σου, ώστε να κρατάς μια μορφή ημερολογίου (εδώ προτείνω τη χρήση μιας εφαρμογής για λόγους ιδιωτικότητας).
Εάν είσαι οπτικός τύπος, μπορείς είτε να το ζωγραφίσεις, είτε να ζητήσεις από A.I να περιγράψει τα λόγια σου με εικόνες (προσέχοντας πάντα να μην βάλεις ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σε αυτό).
Τέλος, αν είσαι κινητικός τύπος, μπορείς να κάνεις γυμναστική ή κάποιου είδους κίνησης και παράλληλα να κρατάς ηχητικές σημειώσεις ή να γράφεις, συνδυάζοντας τις δύο παραπάνω μορφές.
Συμπέρασμα
Το γράψιμο είναι για όλους. Απελευθερώνει και μπορεί πράγματι να βοηθήσει σε πολλά πράγματα. Αρκεί βέβαια να γίνεται όσο μπορούμε να “αντέξουμε” σε κάθε συνεδρία και να μην πιέζουμε τον εαυτό μας.
Στην τελική, το κάνουμε για εμάς, σε εμάς, σαν δώρο στον εαυτό μας. Και αν είναι σε κάτι να βοηθήσει; Καλύτερη επίγνωση, λιγότερο άγχος και καλύτερη ευεξία.
Και αν δεν έχεις μάθει να κάνεις journaling, μην ανησυχείς. Δεν είσαι μόνος. Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Σιγά σιγά, με εξάσκηση, θα σου γίνεται όλο και πιο εύκολο. Μέχρι που να δεις, ότι θα σου βγαίνει εύκολα, και απελευθερωτικά..